وقتی برگشتم، خانه باش

به‌قلمِ‌ آسمان‌ سه شنبه بیست و هشتم بهمن ۱۴۰۴. ساعت 11:25

«زندگی یعنی پیوسته روی خویش کار کردن، کاری که نمی‌توانی به شخص دیگری محول کنی. گاهی پیش می‌آید که از آن هم خسته می‌شوی، اما می‌دانی چیست؟ هر انسانی در مسیر زندگی‌اش با افرادی روبه‌رو می‌شود که با حرف‌های محبت‌آمیز، حمایت‌های غیرمستقیم و دست‌و‌دلبازی‌هایشان به او کمک می‌کنند تا بخشی از مسیر را راحت طی کند، بدون آنکه زمان از دست برود!»

› کتابِ وقتی برگشتم، خانه باش
› اِلچین صفرلی › فهیمه دهقان‌زاده › نشر مهرگان‌خرد

تو یکی نِه ای هزاری تو چراغِ خود بیفروز
شجاع نباشی مُردی.
نوشته های تازه