در قلبم خانه داشت

به‌قلمِ‌ آسمان‌ چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۱. ساعت 0:41

«در دنیایی که دیگر هیچ‌کس
باران را به تماشا نمی‌نشیند
من در تنهاییِ عشق‌بازی با ستاره‌ها
روزبه‌روز بیشتر به انزوا رسیدم.
و لحافی که تا شانه‌هایم آمده
بال‌های کوچک و مضطربِ گنجشکی بود
که در قلبم خانه داشت.»

تو یکی نِه ای هزاری تو چراغِ خود بیفروز
شجاع نباشی مُردی.
نوشته های تازه